Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility
฿0.00

ไม่มีสินค้าในตะกร้าตอนนี้

฿0.00

ไม่มีสินค้าในตะกร้าตอนนี้

ถึงเธอความรักในครั้งนั้น

      ผมเองก็อยากรู้ตอนจบของเรื่องนี้เหมือนกัน

ว่าควร ‘รอ’

หรือควร ‘พอ’

 

                                      นักเดินทาง                               

                                               

                                               

           

 

ย้อนกลับไปเมื่อหกปีที่แล้ว อาจเคยมีใครสักคนเคยร่วมทาง พร้อมตามหาอีกส่วนที่ขาดหายไป และไม่แน่ว่าตอนนี้เธออาจได้เจอส่วนที่หายไปของห้วงลึกความรู้สึกนั้นแล้ว

คนบางคนผ่านเข้ามาแล้วอยู่กับเราในช่วงฤดูหนึ่ง แต่มักจะทิ้งรอยบางอย่างไว้กับเราเสมอ เราอาจจดจำเขาได้ยาวนานกว่าระยะเวลาที่อยู่กับเขาเสียอีก

             

            ขอให้พบกับความรักที่ไม่มีตอนจบ…

            และภาวนาขอให้เธอกลับมาแบบไม่มีตอนใหม่…

 

 

 

 

           แด่เธอ…ผู้เป็นรักวัยเยาว์ของผม

 

                                                                       

 

 

                                                                        นักเดินทาง

 

 

เราทุกคนมักซ่อนใครไว้ในความรู้สึกเสมอ

 

                 ถ้าเกิดว่าโลกนี้ไม่มีเธอขึ้นมา…

                 เราในตอนนั้นจะเป็นยังไงกันนะ…

 

            บางทีผมก็แอบคิดว่า อยากให้เธอคนนั้น   หายไปจากโลกใบนี้…

           

 ถ้าโลกนี้ไม่มีแฟนเก่า…จะเป็นยังไงกันนะ

 ถ้าปาฏิหาริย์มีจริง…ได้โปรด…ได้โปรด…ได้โปรด

                                   

 

                         

พารักในวัยเยาว์ของผม…กลับมาได้ไหม

 

                                                                                                                                                                                                                                   นักเดินทาง                  

 

ความรักของผมกับเธอในตอนนั้นเป็นความสมบูรณ์ในชั่วขณะ เป็นความบังเอิญที่มาบรรจบกัน และเป็นความความสุขที่ตัวผมเอง…จะไม่ได้รู้สึกแบบนี้อีก

 

คุณคิดว่าความรักมันคืออะไร

 

คำถามแรกที่ตัวผมได้ยินมาตลอดเกือบทั้งชีวิต

“ความรักคืออะไร”

 

คือความหวังไม่รู้จบ คือความสุขที่ไม่มีจุดสิ้นสุด

คือแรงผลักดัน คือความหมายของทุกสิ่ง

คือความกลัว ความกังวล ความไม่แน่นอน

สิ่งต่างๆเหล่านี้มาบรรจบกัน…เราเรียกสิ่งนี้ว่า

                                                                                                                                                                                         

                           ความรัก…งั้นหรอ

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          

                                                                นักเดินทาง                       

 

“สวัสดีรักแรกของผมเธอเป็นยังไงบ้าง…สบายดีนะ”                        

เมื่อถึงวันหนึ่ง

คนที่เคยเป็นทุกอย่างในชีวิตเราหายไป

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม

ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม

ไม่เหมือนเดิมอีกเลย….

 

 

           ผมได้แต่คิดถึงเธออยู่แบบนี้…ตลอดมา

                 ผมหวังว่าเธอคงจะกลับมา…ไม่ว่าในรูปแบบไหนก็ตาม ผมจะรอนะ…แด่เธอ ผู้เป็นรักในวัยเยาว์

 

 

 

 

แด่เธอ…ผู้เป็นรักครั้งที่สอง

 

 

 

 

                                                               

                                                              นักเดินทาง

 

เราต่างคนเป็นคนคุย

ที่หวังจะพัฒนาความสัมพันธ์ให้ไปได้ใกลกว่านี้

แต่สุดท้ายก็ต้องมาจบความสัมพันธ์นี้ลง…

 

 

สุดท้ายแล้ว หัวใจของผมก็แบกรับน้ำหนัก

ของแชตด้านขวาต่อไปอีกไม่ไหว

ความสัมพันธ์ที่มีก็เลยต้องพังลง…

 

เธอคือคนที่ผมตามหา…

เธอคือคนที่ผมต้องการ…

เธอคือคนที่ผมเคยชอบ…

และ เธอคือคนเดียวที่ผม (เคย) รัก…

 

 

 

                                                                        นักเดินทาง

 

ผมชอบประโยคนึงที่มีคนเคยบอกผม

ว่าเขาอยากเติบโตไปพร้อม ๆ กับผม

เป็นประโยคที่ทำให้รับรู้ว่าต่อจากนี้

ผมจะไม่ได้เติบโตไปเพียงลำพังอีกแล้ว

 

 

แต่มาถึงตอนนี้…ตัวผมเอง

ก็ ไม่สารมารถเติบโตไปพร้อมกับเธอได้อีก

และไม่มีวันที่เราสองคน…

จะกลับมาเคียงคู่กันอีก…

 

ไม่รู้ว่าเธอจะได้มีโอกาสได้อ่านข้อความนี้รึป่าวนะ

แค่ผมอยากบอกว่าผมรักเธอมากจริง ๆ

ถึงมันจะสายไปแล้ว ถ้าย้อนเวลาไปได้

ผมก็คงเลือกทำความรู้จักกับเธออยู่ดี…

 

                 

                 

            ขอบคุณนะที่เข้ามาเป็นความทรงจำดี ๆ ให้กัน…

                  ผมไม่เคยเสียใจเลยที่ได้รู้จักกับเธอ…

                        ดีใจเสมอที่ครั้งนึงเราเคยได้รักใครคนนึงมากๆมาก่อน เราคิดถึงเธอนะ…แด่เธอ ผู้เป็นรักครั้งที่สอง

                       

 

 

 

เราห่างกันสักพัก…นะ

 

 

 

                                              นักเดินทาง            

“เราห่างกันสักพักนะ…เป็นประโยคนึงที่ผมไม่เคยเข้าใจ”

 

มักเป็นจุดเริ่มต้น

ของการห่างกันตลอดไป

ตลอดกาล.

 

 

ความเจ็บปวดที่ได้รู้ว่าเขาไม่รักเรา

เทียบอะไรไม่ได้กับ

ความเจ็บปวดเมื่อได้รู้ว่าเขารักใครอีกคน…

 

 

 

 

ทำไม!..ตอนนั้นผมถึงไม่รั้งเธอไว้…

 

 

 

                                                            นักเดินทาง

 

ผมเคยอ่านบทความเรื่องหนึ่ง นักเขียนคนนั้นใช้นามปากกาว่า ‘นักเดินทาง’ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความรักในครั้งล่าสุด ตัวเขาที่พยามโหยหาในสิ่งที่ขาดหายไปด้วยความรักและความพยาม และเขาก็ได้เจอคำตอบในสิ่งที่เขาพยามมาโดยตลอด

 

“ว่าความรักที่เขาตามหามีอยู่จริง…”

 

เธอคนนั้นเปรียบเสมือนพระอาทิตย์ในวันที่ฝนตก

และ เปรียบเสมือนพระจันทร์ในวันที่มืดมิด…

                 

                  ขอบคุณเธอนะ…แด่เธอ ผู้เป็นรักครั้งที่สอง

 

 

 

 

 

ถึงเธอ…ดวงดาราดวงที่3

 

 

 

                                                            นักเดินทาง               

 

กว่าจะเข้าใจว่าความรักมันเป็นแบบนี้  ก็สาหัสกันไปตั้งเท่าไหร่ เราต่างสูญเสียตัวตน ร่วงหล่นจากความพยามที่ไม่มากพอ

จนเมื่อถึงวันนี้  วันที่ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว

วันที่ได้เรียนรู้ก็สายไปที่จะแก้ไข

ความรู้สึกที่บางอย่างหากสูญเสียมันไปแล้ว

ก็ไม่อาจเรียกคืนกลับมาได้ใหม่

แต่ผมไม่เคยลืมความรู้สึกที่เคยมี (เธอ) อยู่เลย…

 

ครั้งหนึ่งผมเคยแอบชอบ…เธอที่งดงามเหมือนดวงดารา…

 

อย่าคิดว่าการใส่ใจกันเล็กๆ น้อยๆ เป็นเรื่องที่เสียเวลา

 

           เพราะรู้ตัวอีกที เราอาจจะเสียมากกว่าเวลา…นั่นคือ

 

                            สูญเสียความสัมพันธ์และคนที่เรารักที่สุดไป….

 

 

                  เราเคยชอบเธอนะ…ชอบมากๆด้วย มากกว่าดวงดาวนับล้านดวงที่อยู่นอกอวกาศเสียอีก…เธอรู้ไหม

 

 

 

 

เธอเคยชอบผม…บ้างไหม

 

 

 

                                                  นักเดินทาง

 

เขาบอกให้ผมรอ…หรือเปล่า

หากไม่

แล้วทำไมผมยังรอ…

 

เขาบอกกับผมว่า…เขาจะกลับมา

หากใช่

ทำไมตัวผมถึงอยู่ที่เดิม…

 

 

การที่เธอไปตามจีบใครสักคนแค่ไม่กี่วัน

แล้วเอามาตัดพ้อว่า ‘ฮือ…เขาไม่สนใจ’

ผมว่าไม่โอเคเลยนะ

ถ้าเธอจะจีบใครสักคน  เวลาเพียงไม่กี่วันไม่พอหรอก…

 

ผมคงยึดติดกับเธอมากเกินไป…

จนลืมไปว่า…เธอเคยยึดติดอะไรเกี่ยวกับผมบ้าง….

 

                        ดวงดาราเอ๋ย…ดวงดารา…ทำไมเจ้าถึงทำกับผมแบบนี้…เธอคือของผม!…ดวงดาราดวงที่ 3

 

ผมจะตามหาเธอ…

จนกว่าจะพบเจอ…

แด่…เธอผู้เป็นนิรันดร์…

 

 

                                                                                    นักเดินทาง

 

ผมอธิษฐานในทุกค่ำคืน

ขอให้รักของเราเป็นนิรันดร์

ขอให้เราได้ใช้ชีวิตอยู่ใต้ท้องฟ้าเดียวกัน

เธอเป็นเหมือนกับโลกทั้งใบของผม

เหมือนกับว่า…ตั้งแต่มีเธอเข้ามาในชีวิต

ดาวบนท้องฟ้าก็ส่องสว่างโดยไม่มีวันดับไปอย่างนั้น….

 

 

 

                                                                                    นักเดินทาง

 

เธอบอกว่าชอบที่ผมสดใสกว่านี้

 

เธอยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ

ที่ผมเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอนั้นแหละ

 

ผมชอบเธอนะ…แสงดวงดาวบนนภาในยามราตรี

ดวงดาราเอ๋ยดวงดาราดวงน้อย…แด่เธอ ดวงดาราดวงที่ 3

 

                 

 

 

                          แด่เธอ…ผู้เป็นรักครั้งสุดท้าย

 

                                       

 

                                                         นักเดินทาง  

 

     ถ้าวันไหนบังเอิญนึกถึงกันขึ้นมา…

       

            ผมเพียงอยากให้เธอแวะมาหาผมบ้างก็พอ…

                  

                      แม้ไม่กี่วินาที ผมก็ยินดีที่จะพบเธอ…

 

เพราะสำหรับผมแล้ว….

         ไม่ว่าจะคิดถึงเธอขนาดไหนก็ตาม

                  ผมก็ไม่สามารถไปหาเธอได้เลย…

 

                        ‘ สุดท้ายแล้วเรายังคงรอ ’

                        ‘ รอให้ใครบ้างคนกลับมา ’

                        ‘ จะเว้นที่เผื่อเอาไว้ในใจ ’

                        ‘ และหวังว่าเธอจะเห็น ’

                        ‘ ในความพยามทั้งหมดนั่น ’

                        ‘ ไม่อยากให้คุณลืมหรอกนะ ’

                       

 

                                                                        นักเดินทาง

 

                 

 

 

       คิดถึงเขาในพื้นที่ของเราก็พอ….

 

 

                                        

                                         นักเดินทาง

 

เคยมีใครสักคน

บอกกับผมว่าเมื่อชอบใคร

เราก็จะชอบในข้อดีของเขาเพียงอย่างเดียว

แต่เมื่อเรารักใคร  เราจะรักในข้อดีและยอมรับข้อเสียเขาได้

เราใจเย็นพอที่จะทำความเข้าใจในข้อบกพร่องของเขา

และยินดีที่จะอยู่ข้าง ๆ เขา

รอคอยให้เขาเติบโตขึ้นเพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงข้อเสียเหล่านั้นได้

และถ้าเป็นแบบนั้น  นั่นหมายความว่า เรารักเขาหมดใจ

 

 

 

บางค่ำคืนผมฝันถึงเธอ

แต่เป็นฝันที่เป็นได้เพียงแค่ชั่วขณะ

แต่นั่นก็ดีมาก ๆ แล้ว

เป็นฝันที่ผม…อยากหลับใหลชั่วนิรันดร์…

มันเป็นฝันที่ดีเลยแหละ…ว่าไหม

                 

                  แต่ว่าตอนนี้…ผมต้องตื่นจากความฝันที่แสนสงบสุข

 

ตอนนี้ผมก็มีความสุขนะ  ไม่ใช่ว่าไม่มีเลย

แต่มันไม่ได้สุขเหมือนตอนที่ไม่มีเธออยู่

 

เวลาอาจจะช่วยทำให้เรารู้สึกน้อยลง

แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เราลืม

มันยิ่งทำให้เราคิดถึงเขาต่างหาก

 

 

                                                          นักเดินทาง

 

ท่าเธอได้มีโอกาสได้อ่านนิยายที่ผมเขียนถึงเธอ

ผมอยากจะบอกเธอตรงนี้ว่า…

ไม่มีวันไหนที่ผมไม่คิดถึงเธอเลย

ผมอยากให้เราทั้งคู่กลับมาเจอกันเหมือนแต่ก่อน

กลับมาเป็นรอยยิ้มให้กัน

ไม่ต้องเป็นความสัมพันธ์แบบคนรักก็ได้

ผมอยากให้เธอกลับมา…ไม่ว่าในสถานะไหนก็ตาม

กลับมาได้ไหม…

                                                           จาก…นักเดินทาง

                                               

 

 

                                    แล้วเรา

              จะกลับมาพบกัน

              ในวันที่คิดถึงกัน

                     มากพอ

 

                                         นักเดินทาง     

การดู 0 views

ผลงานล่าสุดจากผู้เขียน

ติดตาม
แจ้งเตือนจาก
0 ความคิดเห็นส์
Inline Feedbacks
ดูคอมเม้นท์ทั้งหมด

บทความมาแรง

ติดการค้นหาบน Google

- Ads -

บทความใหม่แนะนำ

อ้ายมีบ่อ้าย?@!