ข้าวโพดคั่ว (popcorn) เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ความร้อนแห้งจากการคั่ว ทำให้เมล็ดข้าวโพดแตกหรือพองขยายตัว เมล็ดข้าวโพดที่ใช้สำหรับการทำเป็นข้าวโพดคั่วเป็นพันธุ์เฉพาะที่มีสมบัติแตกฟูได้ดีเมื่อถูกความร้อน ทั้งนี้อาจเป็นเพราะส่วนเนื้อในเมล็ดไม่มีเยื่อหุ้มเมล็ด (seed coat) ข้าวโพดคั่วเป็นอาหารที่มีมาแต่โบราณกาล ได้มีการค้นพบร่องรอยของการใช้ประโยชน์ของข้าวโพดคั่วมาเป็นเวลานานกว่า 4,000 ปี ในแถบประเทศนิวเมกซิโก และเข้ามาแพร่หลายในสหรัฐอเมริกาเมื่อปลายศตวรรษที่ 18
ข้าวโพดคั่วเป็นอาหารที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายจากชาวอเมริกัน ร้อยละ 70 ของผลผลิตที่ในปี พ.ศ.2527 จำหน่ายสำหรับการนำไปบริโภคภายในครัวเรือน ที่เหลือประมาณร้อยละ 30 จำหน่ายไปยังร้านค้าปลีกที่จำหน่ายข้าวโพดคั่วตามย่านชุมชนต่างๆ เช่น หน้าโรงภาพยนตร์ ในสวนสนุก ศูนย์การค้า เป็นต้น และจำหน่ายให้อุตสาหกรรมขนมหวาน เพื่อใช้ในการผลิตข้าวโพดคั่วเคลือบคาราเมล
การรับซื้อเมล็ดข้าวโพดสำหรับนำไปผลิตข้าวโพดคั่วใช้เกณฑ์มาตรฐานต่างๆ กัน เช่น คุณภาพของเนื้อ เมล็ด กลิ่นรส การพองตัวเมื่อคั่ว น้ำหนัก ความสมบูรณ์ของเมล็ด ฯลฯ เกณฑ์มาตรฐานที่นิยมโดยทั่วไป คือ คุณภาพในการพองตัวเมื่อนำไปคั่ว เมล็ดที่สามารถพองตัวได้ดี มีปริมาตรมากจะได้ราคาสูง ส่วนเมล็ดที่พองตัวน้อยจะได้ราคาต่ำ ดังนั้น อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่การซื้อขายข้าวโพดคั่ว นิยมซื้อขายตามปริมาตรการพองตัว เช่น ซื้อขายตามขนาดของถุงหรือกล่องที่ใช้บรรจุเมล็ดข้าวโพดที่มีการพองตัวดีจะสามารถใช้จำนวนเมล็ดน้อยกว่าเมล็ดที่พองตัวน้อยกว่า นอกจากนี้แล้วเมล็ดที่พองตัวดีจะให้เนื้อสัมผัสที่นุ่มกว่าออีกด้วย